วันศุกร์ที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2555

บันทึกไม่ลับ 365X3

วันนี้ก็ถือเป็นโอกาสดี ถือเป็นวันดีอีกวันนะครับ ที่เราจะได้ประกาศความสำเร็จให้รางวัลกับตัวเอง จากแรกๆที่เราได้รู้จักกันได้พูดคุยกันแบบธรรมดา จนพัฒนากลายมาเป็นเพื่อน จากเพื่อนกลายเป็นคนรัก มี่สุดเวลาก็ผ่านพ้นไปด้วยดี 3ปี ถึงแม้ว่าเราจะมีปัญหาจุกจิกกวนใจบ้างอะไรบ้างแต่ก็อีกแหละเราก็ผ่านไปได้ด้วยดี มันอาจธรรมดาไปนิดด้วยเหตุผลที่ว่าไม่ได้เขียนบล็อกที่ไหนเลย ที่นี่เป็นครั้งสุดท้ายเมื่อ1ปีที่แล้ว ที่รัก...วันเวลาผ่านไปอะไรก็อะไรๆก็ต้องเปลี่ยนไปบ้าง ซึ่งทิศทางของเราเป็นบวก ไปในทิศทางที่ดีผมจะไม่พูดถึง 3ปีที่ผ่านมา ขอพูดย้อนไปแค่1ปีก็พอนะ เพราะสองปีที่เหลือเราพูดกันทุกปีอยู่แล้ว

..........................................................................................................................................
ที่รัก
นับจากวันนี้ย้อนหลังไป1ปีที่ผ่านมาเราไม่เข้าใจกันบ้างทะเลาะกันบ้าง นั่นก็ไม่ได้หมายความว่ารักของฉันจะลดน้อยลงไปรักยังไงก็ยังคงรักอยู่เหมือนทุกวัน ยอมรับว่าบางครั้งผมอาจจะเฉยๆ เป็นคนไร้ความรู้สึกเมือนรักจืดจางลงอาจเป็นเพราะเวลาที่ทำให้ไม่รู้สึกตื่นเต้นเหมือนอะไรๆที่เป็นครั้งแรก แต่ลึกๆ ควารู้สึกยังรัก และยังคิดถึงอยู่เสมอ ถึงแม้ว่าทุกวันรู้สึกเหมือนฉันเดินตามทางของ เธอเดินตามทางของเธอ โดยที่ต่างคนต่างเดิน ในองศาที่ไม่เปลี่ยน จุดเริ่มต้นทำมุมเพียงเล็กน้อยกาลเวลาย่อมจะทำให้เราห่างกันกันไปเรื่อยๆ ถ้าหากข้างหน้าเธอรู้เหนื่อยฉันได้แต่หวังว่าเธอคงจะบินลัดฟ้ามาหาฉัน

ในบางครั้งอาจดูเห็นแก่ตัวบ้าง แต่ว่าที่ทำไป เพียงอยากให้เธอได้มาอยู่ใกล้ๆ มาถึงวันนี้เธอได้เลือกเส้นทางของเธอเองแล้วฉันไม่อาจที่ ตามเธอได้ทุกที่เธอได้เลือกทางเดินของเธอ โดยที่ฉันยังเดินตามทางของฉัน หวังว่าวันข้างหน้าเส้นทางของเราจะบรรจบกันที่ใดสักที่หนึ่งด้วยความสุข

รัก...Jibby

วันพุธที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2554

บันทึกไม่ลับ 365X2

วันนี้เป็นอีกวัน วันที่เราจะพูดถึง วันครบรอบของเรา 2ปีที่เรารักกันมาแม้ว่าจะไม่ยาวนานนักแต่เป็นวันที่เราได้สะสมความสุขร่วมกันมา 2ปีที่เราตกลงร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมาเราขอสัญญาว่าจะรักกันตลอดไป

ถึงแม้ว่าตลอดเวลามีความเปลี่ยนแปลงอะไรมากมายแล้ว แม้บางครั้งทรมานสุดๆ เราก็ผ่านพ้นมาได้ เราไม่ค่อยได้เจอกันบ่อยนักแต่เราก็ยังรักกันดีอยู่เหมือนเดิมครับ เราเคยทำอะไรผิดพลาดมากมาย แต่จากนี้ไป เราจะได้ข้องเกี่ยวมันอีก คุณมีความสุขไหม? ยังรักกันดีอยู่ไหม? แต่ผมตอบได้ แม้ว่าจะไม่ค่อยสุขเท่าไหร่ แต่ก็ยังรักกันอยู่ ผมยังรักคุณอยู่เหมือนเดิมครับ ที่รัก

ตลอดเวลาที่ผ่านมา เรื่องที่อยากบอก ผมก็ได้บอกเป็นการส่วนตัวทุกๆสิ่งทุกๆอย่าง เราคุยกันทุกวันนี่นา และวันเวลาจากนี้ไป เราจะมีกันและกันตลอดไป

ตลอดเวลาของความสุขคิดว่าหาซื้อจากที่ไหนไม่ได้ มีแต่เราจะต้องสร้างหรือแสวงหาด้วยตัวของเราเอง จะเก็บช่วงวันเวลาที่ดีๆอย่างนี้ ให้อยู่ในความทรงจำตลอดไป แล้วพบกันใหม่ปีหน้า 55555+

...ถึงแม้ว่าจะผ่านมาแล้วสองปี ความรักที่ผมมีให้ ยังไม่เคยเปลี่ยน ผมรู้ว่าเขายังจำวันนี้ได้เขาพูดถึงและแสดงความยินดี แต่ว่าเขาจำคำมั่นสัญญาที่เคยให้ไว้ไม่ได้ ผมเสียใจ วันนี้ผมเขียนตัวอักษรโดยไม่มีการตกแต่งใดๆ เพราะกำลังใจไม่มีไม่ได้ต้องการให้ใครเข้ามาอ่าน แต่ผมเลือกที่จะระบายไว้ที่นี่ มันอาจไม่เป็นความลับ แต่ผมก็ไม่ชอบปิดบัง ความสุขที่ได้รับ ก็ยังได้อยู่ แม้ว่าไม่เหมือนเดิมแต่ก็ไม่ต่างจากเดิมมากเท่าไรนัก เธอก็ยังมอบความรักให้ ...แต่น้อยเกินไป เธอพูดบ่อยๆวันข้างหน้าต้องทำอะไร เธอเลือกคือวันข้างหน้าที่จะมาถึงเธอลืมคิดเผื่อไว้ว่าวันข้างหน้าหากเราห่างจากกันมันจะขาดอะไรบ้างก่อนจากกันเธอได้สร้างอะไรทดแทนไว้ด้วยก่อนไปไหม? ก็ไม่เลย เธอได้เติมเต็มไว้ก่อนหน้าไหม...ก็ไม่อีก ยังไงก็ขอให้สมความตั้งใจ

...วันที่ 28 / 05 / 2554 วันเข้ามาแก้ไข วันนี้เราไม่เข้าใจกัน อยากจะบอกเธอว่ายังรักและคิดถึงอยู่เสมอ อาจจะห่างหายไปสักพัก แต่ไม่ได้หนีจะดูอยู่ห่างๆถ้าหากเธอบอกว่าเธออยู่ได้ฉันจะไม่เหนี่ยวรั้ง ถึงแม้ว่ายังรัก ถึงแม้รู้ว่าเธอรัก ก็จะต้องทำใจให้ได้ จนกว่าเธอจะบอกว่าขาดฉันไม่ได้เธอก็คงจะจะกลับมาเอง

เรามีเวลาคุยกันน้อยลงนะ ช่วงเวลาของเราไม่เหลือเลยวันนี้ เธอเอาช่วงเวลาที่ไม่ใช้ของเราซึ่งผมไม่มีกำลังพอที่จะให้เธอได้ ช่วงเวลานี้สี่ทุ่มมันเป็นช่วงเวลาของเราแต่เธอไม่ให้ ฉันก็ไม่ต้องการ อยู่คนเดียวซะบ้างเธออาจจะทำโทษฉันอยู่ หรือเธอกลังให้คนอื่นไม่อยากโทษ ไม่เป็นไรต้องใจแข็งเข้าใว้

วันอังคารที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2553

365 วันเรายังมีกันและกันตลอดไป

ก้อ?...วันนี้ถือเป็นโอกาสดีๆ ที่เราได้เวียนมาอีกครั้งหนึ่ง 365 วันเรายังกันอยู่เมื่อเราย้อนกลับไปตลอดหนื่งปีที่ผ่านมา เราจะบอกได้ว่าเราได้ผ่านอะไรมามากมาย เธอ (Jibby) ที่รัก คิดว่ายังมีอะไรอีกมากมายที่เราต้องร่วมฟันฝ่ากันอีก ทุกๆครั้งเราพูดคุย ทุกๆครั้งที่เราได้เจอกัน มักมีความสุข วันนี้เป็นวันครบรอบของเรา เราจะรักกันตลอดไป ไม่รู้ว่าวันนี้เธอยังคงจำวันสำคัญของเราได้ไหม จะบอกว่าถ้าหากเธอจำไม่ได้ก็ไม่เป็นไรครับ คนเรามักจะลืออะไรกันได้ ด้วยภาระและหน้าที่ต่างกันคุณอาจไม่มีเวลาที่จะมานั่งเขียนอะไรแบบนี้ก็ได้ อาจจะมีเรื่องอื่นที่ร้อนกว่า อย่างเช่นเรื่องเสื้อดงเสื้อแดง 5555+ มันคงจะมาเกี่ยวกันได้นะ รู้ไหม?ทำไมจึงนึกออก ก็เพราะว่าในระหว่างที่นั่งเขียนอยู่นี้มีรถเคลื่อนย้ายทหารเต็มบ้านเต็มเมื่องไปหมดที่กำลังวิ่งผ่านบริเวณที่ผมอยู่ วันนี้อยู่ในช่วง รัฐบาลประกาศใช้ พรก.ฉุกเฉินในพื้นที่จังหวัดชลบุรี เย็นๆมาคงจะไม่มีใครอยากออกไปไหนแน่ๆ ปิดถนนทุกวัน ไมรู้ปิดทำซากอะไร

นอกเรื่องอยู่ได้แล้วเรื่องของเราล่ะ มาถึงไหน เราพัฒนาไปไกลนะครับเราคงจะขาดกันไม่ได้ ถ้าเรายังมีกันและกันก็ แหง...หละ เราจะขาดกันได้ยังไงในเมื่อเรารักกันออกอย่างงี้ ขอให้เรารักกันตลอดไปทุกๆครั้งที่เจอหน้าเราก็อยาอยู่ไกล้ ทุกๆครั้งที่เราห่างกัน เราก็คิดถึงกัน นั่นเป็นเรื่องจริงที่สุดที่ใครๆ คือคนที่เขารักกันก็เป็นทุกคน แต่เราพิเศษกว่าคนอื่น คือเราได้ลงบันทึก ในสิ่งที่ผ่านไปอยู่ตลอด เรามีเครื่องมือเรามีหัวใจ และเรามีกันและกัน (ปืนสองกระบอกของเรา)

365 วันที่ผ่านมาผมอยาจะบอกคุณว่า ผมยังรักและเป็นห่วงอยู่ตลอดไปนะครับ และมีสิ่งหนึ่งที่อยากจะให้ คือตลอดจากนี้ไปก็จะมีแต่คุณครับที่รัก

วันนี้เรามาฉลองกัน แต่อย่าหนักนะเดี๋ยวพรุ่งนี้ต้องทำงาน คุณก็จะต้องเรียน ต่างคนต่างทำหน้าที่ ถือซะว่าเป็นสิ่งตอบแทนซึ่งกันและกันครับ ผมรักคุณ...ที่รัก

วันจันทร์ที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2553

การตั้ง ค่าฟรีอีเมล ยาฮู บนโทรศัพท์มือถือ

การตั้งค่าฟรีอีเมล ยาฮู บนโทรศัพท์มือถือ





การตั้ง ฟรีอีเมลบนมือถือ อ้างอิงถึง โนเกีย 6120 คลาสสิค เครื่อข่ายดีแทค และ yahoo.co.th



ก่อนที่จะทำการตั้งค่าทั้งหมด ให้เข้าไปตั้งค่าPOP ในอีเมล์ของคุณก่อนเเป็นอันดับแรก ตามลิงค์นี้ http://popfwd.mail.yahoo.com/pf/PopFwd?


หรือถ้าหากตามลิงค์นี้ไม่ได้ก็เข้าไปที่...เมล์ ยาฮู>คลิก"ตัวเลือก" ที่อยู่ทางด้านขวา>เลือก "การเข้าถึง POP และการส่งต่อ"

แล้วทำเครื่องหมายหน้า การเข้าถึงเว็บ&POP [การตั้งค่า POP]

แล้วทำเครื่องหมายหน้า ฉันไม่ต้องการรับข้อความใดๆที่ SpamGuard คิดว่าเป็นอีเมลขยะ

คลิ๊กที่ "บันทึก"(ถ้าเราไม่เริ่มทำจากที่นี่ จะไม่สามารถรับอีเมลได้เลยครับ แต่จะส่งออกได้อย่างเดียว)


แล้วทำการตั้งค่าที่ตัวโทรศัพท์ดังนี้

กล่องอีเมล์ ขาเข้ายาฮู เป็น IMAP4 ครับ


ชื่อผู้ใช้ =ID yahoo ของคุณโดยที่ไม่มี @yahoo

รหัสผ่าน =รหัสผ่านอีเมล์ของคุณ

เซิร์ฟเวอร์ขาเข้า =Imap.n.pre.mail.yahoo.com

จุดเชื่อมต่อ =Dtac-Gprs-Internet

ชื่อศูนย์ฝาก=แล้วแต่คุณจะตั้ง

ประเภทศูนย์ฝาก=IMAP4

ความปลอดภัย=ปิด

พอร์ต=ค่าที่ตั้งไว้


กล่องอีเมล์ ขาออก

ที่อยู่อีเมล =อีเมล์ของคุณ@yahoo.co.th

ชื่อผู้ใช้=ID yahoo ของคุณโดยที่ไม่มี @yahoo

รหัสผ่าน=รหัสผ่านอีเมล์ของคุณ

เซิร์ฟเวอร์ส่งเมล์=smtp.mail.yahoo.co.th

จุดเชื่อมต่อ=Dtac-Gprs-Internet

ความปลอดภัย=ปิด

พอร์ต=ค่าที่ตั้งไว้


สิ่งที่เห็นคือ..มันมีการขัดแย้งอยู่ในตัวมันเองครับ


คือ....กล่องอีเมลขาเข้า เป็น Imap4 ฮิฮิฮิ..แต่กล่องอีเมลขาออกเป็นค่าของ Smtp


สรุป...เราจะต้องแก้ไข แล้วจะได้แบบนี้ครับ



★★★ ท่านที่ต้องการจะตั้งค่า out look ก็ใช้การตั้งค่านี้ได้ครับ เพื่อใช้ฟรีอีเมลครับ★★★



วันอาทิตย์ที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552

180 วัน...เธอและฉัน

180 วันที่ผ่านมา เรามีทั้งสุขและทุกข์มากมาย ที่รัก...

วันนี้เป็นวันดีวันที่เรารู้สึกว่า

มีความสุขอีกวันแล้วซินะ ตลอดเวลาที่เรารู้จักกันมา

แม้ว่าเราจะอยู่ห่างกัน แต่

นั่นไม่ใช่อุปสรรคเลยใช่ไหม คุณรู้ไหมว่า

วันที่ผมได้พบคุณรู้สึกตื่นเต้นอย่างที่

ไม่เคยเป็นมาก่อน ความรู้สึกดีๆที่ผ่านมามันยังไม่จบเพียงเท่านี้

เรายิ่งเข้าใจกันมากขึ้น เราได้รู้จักกันมากขึ้น

และผมก็ไปหาคุณครอบครัวคุณต้อนรับผมเป็นอย่างดี

ถึงแม้ว่า ครอบครัวคุณจะไม่เคยรู้จักกับผมมาก่อน

แต่ก็รู้สึกเหมือนคุ้นเคยมาก

ครั้งแรกที่เราได้พบกัน ผมคิดไปเอง

ว่าคุณจะรับผมไม่ได้ แล้วในที่สุดความรู้สึกได้เปลี่ยนไป

คุณบอกว่ารับผมได้ ผมดีใจ คุณบอกอีกว่าครอบครัวคุณไม่ปฏิเสธผม

นั่นคือสวรรค์ทรงโปรดครับ

เมื่อมีความรัก ย่อมมีความทุกข์

แม้ว่าเราจะไม่เข้าใจกันบ้างเราโกรธกันบ้าง

แต่ก็มีสิ่งหนึ่งที่อยากจะบอก...

ผมอยากบอกคุณว่า "แม้ว่าเราจะโกรธ หรือไม่เข้าใจกัน

แต่ผมไม่เคยหยุดรักคุณ"

แม้ว่าวันนี้เราก็มีเรื่องที่ไม่เข้าใจกัน ก็มีอยู่สิ่ง...ที่เราไม่ลืม

180 วันที่เราไม่เอ่ยปากบอกรัก วันนี้เป็นครบรอบ 180 วันแล้วครับ

เราได้ให้อะไรกันมาแล้วมากมาย ต่อไปเราไม่ต้องดูใจกันอีกต่อไป

เราเชื่อใจกัน

เราเข้าใจกันดีเสมอมา

ผมเชื่อมั่นในความรักของตัวเองเสมอครับที่รัก

ความสุขมากมายที่ได้รับจากคุณผมคิดว่าหาจากที่ไหนไม่ได้แล้ว

มีครบแล้วที่คุณ

ผมไม่ต้องการอะไรอีก

เมื่อมีคุณผมจะมีคุณเพียงคนเดียวตลอดไป...

ผมรักคุณครับ
ที่รัก





วันพุธที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2552

120 วัน เราจะมีกันตลอดไป

อีกวาระหนึ่งที่มาถึง

ที่ผ่านมา เราเข้าใจกันตลอดเวลาเลยใช่ไหม?

ที่รัก วันนี้เป็นวันที่ 120 แล้ว เราจะรักกันอย่างนี้เรื่อยไปได้ไหม?

ที่รัก...ที่ผมเป็นแบบนี้คุณรับรักผมได้ใช่ไหม?

แล้วเราจะได้อะไร? ต่อๆไปล่ะ...เมื่อเราบอกว่ารักกันมากขนาดนี้

ที่รัก...คุณมีความสุขมากไหม? เมื่อเรามีกันและกัน อยู่แบบนี้

และผมมีเรื่องราวที่อยากจะบอกคุณ..."ผมรักคุณ"

บอกคุณจนนับครั้งไม่ถ้วนแล้ว (แต่จริงใจ) คุณรู้สึกอะไรได้ไหมครับ

สิ่งที่นำพาเราทั้งสองมาพบกัน ... ที่รักผมนึกไม่ออกว่ามีอะไรบ้าง

คุณคิดออกไหม?

นานมากเลยรู้ไหมที่คนสองคนจะรักกันได้ขนาดนี้ มันต้องใช้เวลาศึกษา ดูใจ

บางครั้งมันดูสับสน บางครั้งอาจดูง่ายเกินไป แต่ในที่สุดเราก็เข้าใจมัน ดีทุกครั้ง

เราก็เข้าใจกันดีตลอดเรื่อยมา เลย

ทุกวันนี้ผมเข้าใจตัวเองดีแล้ว ว่า...ผมมีคุณจึงจะอยู่ได้

ถ้าวันนี้ไม่มีคุณ ผมก็ไม่รู้ว่าจะอยู่ยังไง ผมทบทวนตัวเองตลอดเวลา

ระหว่างที่มีคุณ และไม่มีคุณ มันช่างต่างกันนัก รู้ไหมครับ
ภาพถ่ายของฉัน
...ระหว่างที่มีคุณอยู่ข้างๆ ผมรู้สึกไม่อยากได้อะไรอีกเลย อยากมีคุณอยู่กับผมอย่างนี้ตลอดไป

...แต่ในระหว่างที่ไม่มีคุณ ผมรู้สึกเหมือนว่า ในโลกนี้ไม่มีอะไรที่เหมาะสมกับผมเลย ที่รัก

 ที่รัก...มาถึงขั้นนี้แล้ว ผมมั่นใจ ที่จะมีคุณตลอดไปได้

ขอเพียงคุณมั่นใจในตัวผม ผมก็จะมีคุณคนเดียวตลอดไป

ขอเพียงเราเข้าใจกัน เราจะมีกันและกันตลอดไป

วันจันทร์ที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2552

90 วันเรารักกัน

ที่รัก...วันนี้ครบรอบ 90 วันแล้วนะ


เราได้อะไรจากมันบ้างไหมครับ ให้เี่ี่รามองย้อนกลับไป เมื่อครั้งแรก ที่เรารู้จักกัน กับวันนี้มันต่างกันมากไหม? ตัวผมจะบอกได้ว่า...
มันต่างกันมากครับ จากครั้งแรก เราเพียงคิดถึงกัน แต่...มาถึงวันนี้ เรามีความฝันที่จะได้อยู่ด้วยกันแล้ว ...

ที่รัก...
วันนี้เรามีความคิดถึงที่รุนแรงขึ้น จากครั้งก่อนมาก เราอยากเจอกัน เราอยากอยู่ด้วยกัน แต่ ที่รักคุณรู้บ้างไหม ว่าทุกๆวันนี้ก็แทบจะเหมือนอยู่แล้วครับ เราได้ตุยกันตลอดเรื่อยมา ไม่เคยขาด (ว่าหมดเรื่องคุยหรอ?) ไม่ใช่แน่...เรามีเรื่องคุยกันทุกวัันไม่ว่าจะเป็นเรื่องเก่าๆ นั่นก็ต้องเป็นส่วนหนึ่งอยู่แล้ว ที่เราจะต้องนึกถึงความหลังเก่าๆ ที่มีมากกว่าเรื่องที่เราคุยกันปกติกันบ้างใช่ไหม? แต่มันก็เป็นเพียงส่วนหนึ่งเท่านั้น แต่สิ่งที่น่าประทับใจที่สุดคือเราคุยกันไม่เคยเบื่อเลยใช่ไหมครับ ถึงแม้ว่าบางครั้งเราจะไม่เข้าใจกันบ้าง แต่เราก็แยกมันออก เป็นคนละเรื่องกับการที่เราบอกกันว่า "เรายังรักกันอยู่" ครับ

ที่รัก...
แรกๆที่เราคุยกัน ผมไม่เคยคิดเคยฝันมาก่อนเลยว่า เราจะมีวันนี้วันที่เราเข้าใจกันวันที่เราคิดถึงกันรุนแรง วันที่คุณรักผมแรกๆเหมือนกับว่า ผมคิดไปเอง และในที่สุดเราก็เปิดใจรับกันแล้วเราก็บอกรักกัน...วันนี้เป็นวันครบรอบที่เวียนมาบรรจบอีกครั้งหนึ่ง จากวันนั้นมาถึงวันนี้ ผ่านมาแล้ว 90วัน

90 วัน เรารักกันผมอยากบอกคุณว่า...คุณเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตผมไปแล้วครับ ที่รัก ผมขาดคุณไม่ได้นั่นคงจะหมายถึง "หากวันใดขาดคุณไปผมจะขาดใจทันที" (เว่อร์)- แต่จริง คุณคอยเป็นกำลังใจที่ดีให้กับผมตลอดเรื่อยมานะที่รัก คุณคอยเป็นห่วงผมตลอดเวลา ความรักที่คุณมอบให้ผม ผมสัมผััสได้ตลอดเวลาครับ ผมดีใจที่ได้สิ่งนี้จากคุณ ดีใจจริงๆ ที่รัก

จากเดิม...เราแค่คุยกันเหมือนคนปกติธรรมดาๆ เรื่อยมาจนเป็นความคิดถึง และต่อด้วยเป็นคนรักได้ เรารักันในที่สุด นับเป็นเวลาร่วม 11 เดือนแล้ว แม้คนอื่นจะมองว่ามันไวจังที่เราจะรักกันและไว้ใจกัน แต่ผมรู้สึกว่าทรมานมากที่เราอยู่ห่างกัน เรา ไป-มา หากันไม่ได้สะดวก เหมือนคู่อื่นๆเขา ได้แต่แอบอิจฉาเขา ที่มีคนรักอยู่ใกล้ๆ เขาเติมเต็มความรักให้กันอยู่ตลอด อิจฉาคู่รักเหล่านั้นจัง เราอยากเป็นเหมือนเขาใช่ไหม? ที่รัก...ในโอกาสอันใกล้เราน่าจะได้เป็นครับ จริงไหม?

ที่รัก...วันนี้เป็นวันที่พิเศษอีกวันหนึ่ง วันนี้ผมบอกคุณได้ "ผมรักคุณ" และรักคุณคนเดียวครับ
ผมรักคุณ ที่รัก จะรักคุณคนเดียวตลอดไป ผมสัญญา


ผมรักคุณ...


"เอ๋"